vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
mijn schip
dit is mijn schip
dat ik alleen moet varen
anderen kunnen mij niet
de stille reis besparen
hoezeer het verlangen
in hun tranen schuilt
geen ogen rood behuild
kunnen mij het lijden keren
net zoals ik het woord
niet dwingen kan
om heil of vloek te spreken
ik roer mijn schp
wil stormen niet ontwijken
om tenslot met kalme zee
aan het einde van mijn reis
alleen
de vlag zal strijken en
vertrouwen moet
in veilige haven
te zijn beland
Ingezonden door
Istvan Koning
Geplaatst op
06-09-2025
Over dit gedicht
de eenzaamheid van de laatste fase van het leven
Geef uw waardering
Op basis van 3 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Eindstreep Levenseinde MoeReacties op ‘mijn schip’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
