mijmeruur

onder en boven de eindstreep
licht een koele brand
waar kleuren van lucht en water
verliefd ineen strengelen
overstromen in elkaar
van dankbaarheid
dat de dag voorbij gaat
dat de geboorte van het licht
eens in volle gloed doven moet
het is het mijmeruur
de tijd van bezinning
en bezinking
het met droge ogen
wegen van de dag
in stilte
de schemer doet me geeuwen
slechts een handvol meeuwen
zoekt laag boven 't gouden water
het laatste glinsterend levent
zo legt mijn wereld zich te rust
in de verwachting
dat een nieuwe morgen
ver achter de duinen
al zachtjes zingt