Tussen werelden

We vonden elkaar
niet in dit leven
maar daar tussen slaap
en ontwaken

Daar waar tijd geen macht heeft
voelden we opnieuw
de warmte die ons ooit zo vanzelf
omhelsde

We wisten het
dit was geen wereld die bleef
“Laten we gewoon genieten,” fluisterde je
alsof de wereld even stilhield
om ons toe te staan
nog één adem samen te delen

Even vonden wij weer elkaar
puur en vertrouwd
precies genoeg om ons hart te raken
en te weten
dat het niet mee kon reizen
naar de ochtend

Een echo van ons
helder genoeg om mijn hart
te herinneren
zacht genoeg om los te laten