taal mijn beminde

taal is mijn beminde
een pop die ik min
mijn geliefde
als we elkaar
de waarheid gunnen
of juist niet
maar wel elkaar
de adem laten lezen
liefkoos ik haar
maar martel ook
soms vloekt ze terug
met walgelijke rijmen
en dode letters
zingt dove klanken
of houdt zich stil
voor mijn verlangen
dan sloop haar volledig
tot lege levenloze elementen
herbouw daarna haar wezen
de overgebleven delen
zijn woest
maar ik laat ze
toon hun overbodigheid
gelijk een oud mens in een stad

taal is mijn beminde
onze verhouding gaat
onnoemelijk veel dieper
dan de liefde voor een mens
immers hoe kan ik
zonder haar
mijn zijn verklaren
hoe zou ik god kunnen prijzen
als ik haar niet had
wanneer mijn pen gevallen is
de mond gesloten
ben ik met mijn taal
ten dode opgeschreven
mijn taal mijn pop mijn vrouw
mijn hopeloos beminde
zij zwijgen onherroepelijk
voor eeuwig met me mee