vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
natuurbrand
natuurbranden in Frankrijk
er hangen droeve druiven
in uw wijngaard Heer
slakken
hebben bezit genomen
in processie dragen zij
uw droge woorden
naar het gele gras
dat vergeefs nog voeden wil
verdorde uiers liggen
aan het verre strand
tonen hoe ver en traag ze zijn
als de aarde brandt
het water ademt
in trage deining
ziel van het levend water
dat weigert uw ranken te laven
de vuurzee te dempen
die wat leeft verzengt tot nietigheid
vlammen wandelen
hand in had
over uw heet gebleekte land
mens en dier
stuiven weg naar alle zijden
laat alleen de ezels achter
die durven wachten
op betere tijden
Reacties op ‘natuurbrand ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
