1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

vorige gedicht

wij zijn de laatsten

wij zijn de laatsten liefste
laat de lichten branden
zij doven zichzelf
zoals velen voor hen deden

wij zijn de laatsten liefste
open alle vensters waar leven was
verzamel geen mensen
om gezelschap te voeden

wij zijn de laatsten liefste
zonder zieltogende legers
zonder enig vuur
of deemoedige angst

wij zijn de laatsten liefste
leg je hand in mijn palm
schitter inog eenmaal je droefdonkere ogen
streel nog eenmaal mijn haar

wij zijn de laatsten liefste
de definitieve omhelzing van
onze verbrokkelende lichamen
een kus van dooreenlopend ademen

wij zijn de laatsten liefste
de top der beschaving
laten we samen vallen
of hemelhoog stijgen

wij zijn de laatsten liefste
het clowneske leven verlaten
van bevruchten en bestuiven
lachend het slotrijke uur leven

wij zijn de laatsten liefste
wij zijn de som van alle vragen
wij zullen onze gelijmde zielen
schaterend ten Schepper dragen.

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Over dit gedicht

het einde der mensheid

Geef uw waardering

Op basis van 2 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.

Tags

Eschatologica

Reacties op ‘wij zijn de laatsten’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!