ouderdom
het wordt zo stil, geleidelijk aan
de weg is niet meer lang te gaan
als bij een oude automobiel
die altijd heel erg goed beviel
komen er steeds meer gebreken
het wordt wat verweerd
de glans niet meer als eerst
met hier en daar wat schade
maar het gaat nog net
met wat onderhoud en
’s avonds vroeg naar bed
gedaan zijn de dagen
van het haasten en rennen
maar toch nog zoveel om
nog door te gaan, heel even
en te genieten van het leven
ook deze periode heeft charme
het leven nog volop te omarmen
al kost het wat meer om
me goed te verwarmen
gaat het starten wat trager
en is het tempo veel lager
© Rita Arends
Ingezonden door
rita arends
Geplaatst op
28-07-2025
Geef uw waardering
Op basis van 3 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
PensioenReacties op ‘ouderdom’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
