Kraaienvriend

De heldere najaarszon
slaapt achter sluimerwolken

het is middag in de herfst
het oude seizoen
kent een jonge start

een zwarte kraai zit
op een gebogen tak
bij het archaïsche graf
dat je voorzichtig bezoekt
vanwege jouw krankzinnige moeder

je ziet er tamelijk gezond uit
op het geaccrediteerde najaarskerkhof
waar je de zwijgzame geesten bezoekt

een melodieuze kraai fluit je toe
het is niet erg om dom te zijn
geluk komt met de jaren

onze toekomstdromen
zullen voor altijd
bij de zwarte vogels zijn
ze vertellen ons verhalen

van onschatbare waarde
de donkere kraaien krassen
woede stijgt op uit jouw ziel
weemoed vervliegt met de wolken

over de stilte van het diepe graf.




© mobar