aflopende zomer

de zomer houdt
de adem in
treuzeldrentelt
sleept onmerkbaar
ons naar de strengen
die vliegend verlangen
vangen en ontdoen
van kleurrijk leven
brengt de geuren samen
langzaam in bittere grond
van ontmantelde nerven
druipende draden
op je gezicht gekust
het vermoeide land
snakt naar rust
gaf alles wat het bezat
diep verborgen
in haar ingewanden
wacht een nieuw sprookje
een herleefd verlangen
zoals ik nog zoek
naar jouw geur
en harteklop