Vechten
Ze zeggen
Dat je nooit mag stoppen
Met vechten
Omdat er altijd mensen van je houden
Maar wat als ik niet meer wil vechten
Niet omdat ze niet meer van me houden
Maar omdat ik ben opgehouden
Met van mezelf te houden
Wat als ik mezelf ben gaan haten
Niet omdat ik dat wou
Maar omdat het het enige is
Dat ik nog voel
Het enige bewijs
Dat ik nog besta
Ze zeggen
Dat je nooit mag stoppen
Met vechten
Omdat er altijd mensen van je houden
Maar wat als mijn zelfhaat
Groter is geworden dan hun liefde
Wat als hun warmte
Mijn ijs niet smelt
Wat als ik mezelf voel
Als een kapotte puzzel
Waar altijd een stukje mist
Als een schilderij
Dat nooit voltooid mocht worden
En wat als precies dat
Mijn leegte verklaard
Ze zeggen
Dat je nooit mag stoppen
Met vechten
Omdat er altijd mensen van je houden
Maar ik kan hun liefde niet meer voelen
Niet omdat ik dat niet wil
Maar omdat ik die mogelijkheid verloor
Op de dag dat ik mezelf verloor
Toen mijn hart besloot
Dat zelfhaat veiliger was
Dan hun lege liefde
En misschien is dat
Het meeste pijnlijke van dit alles—
Dat zelfs als ik morgen
Zou leren vechten
Er niets meer overblijft
Om voor te vechten
Reacties op ‘Vechten’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
