de deurklink

ik drentel nog wat
bij de uitgang
een half gesprek
nog in de mond
buiten is het guur
zegt men en
een uitvaart duur
bijna tijd om te vertrekken
treuzel nog een beetje
om het uur van afscheid
wat te rekken
blijf nog wat praten over toen
zing nog een lied ten afscheid
wat niemand hoort
een hand een kus
een vluchtig raken
de hoofden gevuld
met eigen smaken
die mij te vaak
te bitter zijn
ik aarzel nog’
de klink reeds
bedachtzaam zacht omvat
zet nog geen druk
om het tij niet te verhaasten
er is nog tijd
om bekentenis te uiten
of wacht gewoon
het droog is buiten

ja ik weet het
elk moment is het einde
van ons verleden
en niemand weet
of er nog een einder is

ja ik weet het
er sterven stapels
in alle dagelijkse steden
dan met zachte dwang
duw ik de deurklink
naar beneden.
A