louter luister

ik ben de nacht
ik verklaar mijn liefde
aan de hemel
laat aan arme zielen
nog wat gaten in mijn koepel
om moed te putten
uit mijn onvoorspelbaar sterrendak
ik moet alles af hebben
voor het eerste licht verschijn
alle leed dat in mij plaats vindt
moet gewist
voor de dageraad zich meldt
alle moeheid verdreven en vergeven
voor aurora haar vroegste stralen zendt
alle smart gestreeld
alle pijn geheeld
en de vrede
rechtvaardig is verdeeld
ik stop energie
in alles wat ik zie
voorzover
een duister oog kan zien

ik verklaar mijn liefde aan de hemel
want als nacht
leef je maar een keer
en alles moet geleden
en geledigd zijn
voor het eerste spoortje morgenrood
er moet verwekt worden
voor Eos ons komt wekken
achter de heuvels
daar hoor ik de ochtend zingen
dan moet ik gaan
want als het licht wordt
zie je alle dingen
men vindt mijn aanblik angstig
die ik zo verborgen hield
maar toch
door mij bezield
juichen straks de winnaars
zingen kind’ren in een kring
ik schonk er een het levenslicht
maar er stierf ook een mens in mij
die zal ik dragen
in mijn zwarte vleugels
en met lange slagen
breng ik hem
waar licht en duister
niet meer zijn
naar het land
van louter luister