Ik hoor jou

Ik ben verdwaald in dit doolhof
Verloren gelopen in een grot van gedachten
Ik zocht naar licht
Maar zakte duizend keer neer
Tegen dezelfde koude muur
Mijn hoofd nam het over
Tot ik jouw stille schreeuwen hoorde
En me plots niet meer zo alleen voelde
Ik heb lang gezocht naar iemand
In deze eindeloze duisternis
Maar het is moeilijk zoeken
Als je niet weet wie je zoekt
En toch—
Daar was je
Je stilte brak door mijn eenzaamheid
En even voelde het lichter
Niet omdat het donker verdween
Maar omdat ik wist
Er is hier nog iemand
Ik wil bij je zijn
Je vasthouden
Je opvangen als je valt
Maar ik kan je niet vinden in dit doolhof
De paden zijn smal
De gangen vervagen
En de duisternis kruipt dieper dan ooit
Ik hoop dat ik je vind
Ergens tussen het schreeuwen door
Tussen de muren die we beide kennen
Tussen het gevecht in ons hoofd
Dat al lang niet meer van ons lijkt
Tussen tranen
Die zelfs het zout zijn verloren
Tussen hoop
Die steeds meer verdwijnt
Ik hoop dat je wacht
Dat je blijft
Tot ik je bereik
Zodat ik naast je kan fluisteren
Dat je het niet alleen hoeft te dragen
En als ik je nooit vind
Dan hoop ik dat jij de uitgang bereikt
Zelfs als dat zonder mij is
Zelfs als ik verdwijn
In de stilte van alles
Wat ik ooit was