vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Stervenszucht
Na de laatste regen is het land een platgeslagen oceaan
De straten, langzaam stromende rivieren,
op weg naar hun einde
Druipende bomen imiteren nieuwe regen
Gebogen gestalten, gehuld in plastic dekens,
zoeken een schuilplaats die onzichtbaar is geworden
Een langgerekte klaproos overziet het landschap,
verslagen en bloedrood vult hij zijn longen,
met de stervenszucht van de vlakte
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
06-05-2025
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
DoodReacties op ‘Stervenszucht’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
