vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Feesttafel
Hij zit aan een feesttafel,
zijn buik als een volle maan,
schuurt tegen de tafelrand
Zijn bord met brede randen,
gevuld met vette aardse genoegens uit zee en weiland,
alles met zwart geroosterde strepen
Zijn uitpuilende ogen groot als ballonnen,
zweven als luchtbellen boven tafel,
kijken vochtstromend naar zijn bord
Zijn smakkende lippen strelen de geuren
die van de schotel opstijgen
Zijn omgestoten wijnglas
laat op zijn linnen broek een vlek achter,
alsof er een fletse rode roos op geborduurd wordt
Zijn lege maag verlangt naar een warme schuilplaats
van overmatig voedsel
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
06-05-2025
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 2 van de 5 sterren.Tags
FeestReacties op ‘Feesttafel’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
