Overtocht

Hij knipt honderd geldbiljetten in smalle reepjes
zijn handen trillen bij het hanteren van de vergulde schaar
Hij stapelt ze op in een houten wagen
met zilveren wielen
glinsterend in het maanlicht
op weg richting de stroom
die naar het enige verdwijnpunt meandert

De geur van hout vult de nachtelijke lucht
terwijl hij het voertuig voortduwt over een stenig pad
Aangekomen vlecht hij met de geldstroken
een pad naar de overzijde
door het geruis van de stroom verstrengelt hij beide oevers met elkaar

Alleen zij die een rugzak dragen,
schrijdend met gouden schoenen,
een symbool van rijkdom,
mogen de overtocht maken

Aan de overzijde leggen zij alles af
alles wat hen bond
opdat anderen, vrij van last
kunnen terugkeren naar de verre overzijde