vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Piriet
Een mandje geweven van riet,
in de warmte van de zon teer en breekbaar
Tegen de avond vloeit de zonneschoot weg,
en komt de gondgeur naar boven drijven,
van de aarde waarin het riet is volgroeid,
en die zijn rijke sappen in het pitriet heeft opgeslagen
In de nacht worden alle sterren gelokt,
waardoor de hemel lijkt op een pikzwart geverfde koepel
De duistere adem van de lucht bedekt deze rietkorf,
zodat geen ster kan ontsnappen
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
06-05-2025
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
HemelReacties op ‘Piriet’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
