vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Kussen
Ik zit op een bank van hardhout
Laat de avond mij omarmen
Verlies me in zijn donkere gloed
Sluimer in zijn schaduw
Naast mij ligt een fluwelen kussen,
scharlaken van kleur
Onzichtbaar in het rode schemerlicht
Nog warm van het vervlogen uur,
wachtend op een nieuwe aanraking
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
30-04-2025
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
KussenReacties op ‘Kussen’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
