Kledingkleur

In het dorp stijgt het stof omhoog
Kinderen verscholen onder de vluchtige deeltjes
Een verwaarloosde hond kan ze niet vinden in de wirwar
Zijn staart tussen de benen, de duisternis achterna

Midden op de straat staat een tafel, vreemd,
die daar niet hoort te zijn
Voor de hele buurt staan kommetjes koffie,
elk een andere kleur
Iedereen wandelt voorbij en kiest er een,
passend bij hun kledingkleur

Een oude man, gekleed in een onbestemd gewaad,
zoekt zijn beker,
maar alle bewoners hebben hun drinkgerei meegenomen,
en verdwijnen nu in de verte aan het einde van de straat,
de tafel leeg achterlatend,
bedekt met koffiespatten