Regenboog van zwoegers

Een breed lint, als een regenboog
tegen laaghangende wolken geplakt,
slechts één kleur, blauw
Hierin zijn stemmen gevangen,
die zuchten onder een zware last

In het landschap projecteert het een zwak verlicht pad,
omrand door laag gras
De zwoegers hebben hun rug gerecht,
mompelend volgen ze de route

De lucht ademt zwaar van regen,
geselt de vermoeide gezichten,
terwijl ze voortschrijden, stap voor stap,
hun hoofden gericht naar de aarde