vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Verstild in de aarde
Begraven in het verleden
Honderden zomers geleden
In grijzig, zacht, kneedbare klei
Nabij een glooiende vallei
Afgedekt met een ijzeren rooster
Altijd kil bij ijzige noordooster
Daar bovenop een treakhouten dekplaat
Bijeen gehouden met rood koperdraad
Hij voelt de druk van omringende aarde
verstild temidden in een perengaarde
Dikke ijzeren voering vol roestpuisten
voelt aan als kleine, rood bloedende knuisten
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
29-04-2025
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
AardeReacties op ‘Verstild in de aarde’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
