vorige gedicht
vorige gedicht
Stoeprand
Handen schuddend hinken twee vrienden
over de stoeprand,
vreemd aangekeken door hen
die gewoon wandelen.
Bij elke bocht wisselen ze van plaats,
aan het einde van de stoeprand
kijken ze elkaar even aan.
Daarna wandelen ze verder,
bij elke lantaarnpaal een rondje.
Aan het eind van de middag,
als de eerste avondstralen hun pad verlichten,
zitten ze samen op een bankje in het park
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
29-04-2025
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 1 van de 5 sterren.Tags
VriendReacties op ‘Stoeprand’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
