Vlieger
Een vlieger stuitert door de lucht,
door de kracht van de wind
Met een nylontouw aan mijn handen vastgeklonken,
nu slap, dan gespannen
Hoog in de lucht zweeft hij, net onder de wolken
Zoals mijn dromen steeds hoger stijgen,
soms bijna onbereikbaar
Hij danst wild in de wind, terwijl ik met beide voeten op de grond blijf staan
Zijn bewegingen in het luchruimt roepen een vreugdevolle spanning op,
als een herinnering aan onbezorgde dagen,
een mengeling van kinderlijke blijdschap en een vleugje heimwee
Bij elke ruk van de wind,
voel ik de kracht die in mijn vingers speelt
De vlieger stijgt hoger en hoger,
als een vogel die de lucht omhelst
Zijn kleuren schitteren in de zonnewarmte,
een levend schilderij van licht en schaduw
En terwijl hij in het blauw uitspansel zweeft,
ervaar ik de vrijheid,
de vreugde die het moment ademt
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
29-04-2025
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
VreugdeReacties op ‘Vlieger’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
