vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Wijnrood
In een zijstraat ligt een stoeptegel,
gespleten door talloze voetstappen
Hierop staan op zijn kop drie dikwandige glazen flessen,
met ranke geëtste wijnranken
Één fles is omgevallen,
hij stond recht op de breuklijn,
een fragiel evenwicht
Vergane tijd heeft de wijnblaadjes vergeeld,
enkele zelfs gescheurd
Enkele zijn er afgevallen,
nu liggend in opgedroogd wijnrood
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
29-04-2025
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
WijnReacties op ‘Wijnrood’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
