Weemoed

weemoed

Ik tuurde even in je ogen, op zoek naar leven
om het mijne zin te geven, opnieuw hoop te beleven

voor een eeuwigheid

kon ik niet voelen, in het duister woelen
een kloof waar het verleden niet wou opgeven
en een toekomst angstig weg bleef zweven
liet hartstocht lamlendig afkoelen alvorens jij kwam aanspoelen

voor een eeuwigheid

kon ik niet dromen, genegenheid dwangmatig uitdoven, emoties laten intomen
een conflict waar fantasie de kwelling van verlangen kon versmachten
het oord waar we belanden, minzame zonnestralen streelden ons zacht en
een kus, de warmte van onze verstrengelde handen doorstromen, onze liefde laten stomen

voor een eeuwigheid

voel ik iets bijzonder in mijn borst bonzen, iets ongetemd dat liefde nooit zal voorliegen

voor een eeuwigheid

heb ik folterende gedachten die begeerte kan bevriezen, alle moed doet wegvliegen

Ik tuurde even in je ogen, op zoek naar leven
om het mijne zin te geven, opnieuw angst te beleven