vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Ijzeren greep
Langs de kale boomstam stroomt het avondrood,
de gloed van de horizon
Hij moet nog ontworteld worden,
om de weg naar het verre eind te voltooien
Maar zijn duistere silhouet laat graafmachines zwijgen
Zijn wortels hebben zich diep in de aarde gegraven,
onlosmakelijk verbonden met de schoot die hem baarde
Geen hand die hem zonder strijd aan de moedergrond ontrukt,
hij klemt het landschap in zijn ijzeren greep
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
17-04-2025
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
GraafmachineReacties op ‘Ijzeren greep’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
