Maanwachter

Ik draag de maan in een doorzichtige kruiwagen,
bedekt met een donker zeil,
zodat haar licht nog niet over de aarde stroomt
Langs luchtstromen zoek ik de juiste wegen,
en rust ik overdag op voorbijdrijvende wolken

Wanneer de avond het dageinde bedekt,
schuif ik een hoek van het donkere zeil opzij,
zodat haar zachte lichtval eenzaamheid verdrijft

Met een lichte beweging van de kruiwagen,
bestraalt ze het pad van verborgen wandelaars

Bij ochtendgloren laat ik haar licht rusten,
sluit ik het zeil,
om het in de volgende nacht verder te openen