vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Onzichtbare mantels
Ik ben een wandelaar,
loop graag over dikke tapijten met gouddraad
Soms kom ik iemand tegen, ze dragen allen een zilveren penning
Ik wil ze in een harnas hullen, maar ze zijn te ver weg, of lopen te snel
Ik trek stukjes wolk naar beneden als obstakel,
maar dan verdwijnen ze in onzichtbare mantels van fijnstof
Met mijn handen duw ik de wolkjes uiteen,
maar ze zijn aldoor ongrijpbaar
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
16-04-2025
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
MantelReacties op ‘Onzichtbare mantels’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
