Hartenlast

Zij draagt een felrode wikkeljurk met een donkerblauwe volant
Elegant staat ze op haar zwarte enkellaarsjes,
haar Hummer-kruiwagen met satijnen handvatten stevig in haar greep

De kar, beladen met veroverde harten,
haar camelkleurige Capri-handtas,
gevuld met paardenkastanjebladeren
In elk blad heeft ze met een zilveren schaartje
de naam van een hart uitgeknipt

Bij haar voortuin staat ze,
van plan om de harten te begraven, bedekt met zeezand
en daarop een kastanjeblad,
zorgvuldig gekozen voor ieder hart

Maar ze aarzelt,
bang voor de blikken van buurtbewoners
's Nachts durft ze het evenmin,
dan vreest ze het stille gewicht van eenzaamheid