vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
De rit
De vrouw in haar rode mantel, in een zeemeerminjurk,
stapt op haar fiets, zonder bagagedrager
De straat strekt zich eindeloos uit,
verlicht door sierlijke Haagse lantaarns
Ze fietst, haar mantel waait op in de wind,
richting het noorden dat niet bestaat
Waar gaat ze heen als er ook geen zuiden is
Moet ze blijven staan, hier op de stoep, op de rand van haar bestaan
Of wacht haar nog een uitweg naar het oosten,
of het westen waar de zon zinkt in vergetelheid,
in de schaduw van de nacht
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
16-04-2025
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
VrouwReacties op ‘De rit’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
