Kloosterwater

Onder afgesleten stenen sijpelt water in de grond,
de verbetenen die zich verbonden, een pact dat levenslang stond,
op een winterse avond,
toen de kleuren in de velden dansten, jaarrond.

Zij willen het gesijpelde water in kruiken bewaren,
uitgieten over hun gezangen, als zegen, als gebaren
Zij wonen in kloostergangen,
om in elke binnenplaatssteen hun lied te vangen