vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Smeltende schaduw
Hij voelt de warmte toenemen in zijn hoofd,
terwijl de wind spookachtige schaduwen om hem heen laat dansen
Hete druppels glijden langs zijn glanzende lichaam,
en kleven vast, waardoor hij een misvormd uiterlijk krijgt,
als een kurkboom waarvan de bast ruw is afgerukt
Langzaam daalt het fonkelende vlammetje,
met een groeiende schaduw op het tafelkleed,
en vlak voor zijn einde,
laat hij een rond, verschroeid gat achter
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
16-04-2025
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
SchaduwReacties op ‘Smeltende schaduw’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
