Vergrootglaskijker

Een landhuis in een betoverende, bosrijke omgeving,
alsof het samenvalt met het hart van de natuur,
beschermd door overhangende bomen,
terwijl zonnestralen door het groene bladerdak,
kleurrijke patronen door de menshoge ramen,
op het hoogpolig tapijt schilderen

Op de rood marmeren vensterbank staat een klein molentje,
al tijden geen wind gevoeld
De wieken hangen scheef en gebarsten,
als een oude gevallen vogel met gebroken vleugels
Zijn romp beslagen met roestig ijzer en spijkers,
verkild door het koude marmer van het raamkozijn

Kijk je door een loep naar het molentje,
dan lijkt het of zijn glanzende wieken
uit zichzelf ronddraaien,
en schuivende, magische schaduwen op het venster weven,
zijn behuizing van spiegelend goud
de vergrootglaskijker verblindend