Verliefde veldiepen

Langs de oever van een eikenbos staan twee veldiepen,
hun brede kronen innig verstrengeld,
een geliefde schaduwplek voor passanten
Hun ruwe bladeren bekleden een ruw houten bankje,
samen een eenheid vormend onder het bladergewelf,
gestut door hun licht gebogen, door elkaar gevlochten takken

Ze zijn sinds hun jeugd goede vrienden,
toen ze ver uiteen geplant werden
Ze bewonderden elkaars sierlijke uitstraling,
hun groenbruine, kaarsrechte stammetjes,
nog zonder de diepe groeven van ouderdom,
die hen nu een bijna verborgen schoonheid schenken

Het begon toen hun eerste scheuten volgroeiden,
hun wortels, op zoek naar water en voedsel,
elkaar raakten, waardoor beide een siddering van groen ervoeren
Sindsdien strekten ze hun takken steeds verder naar elkaar,
hun liefde bloeide toen hun kruinen ineengrepen,
en hun asymmetrische bladeren,
tot een prachtig symmetrisch geheel samensmolten