Rozenvilla
Langs de waterkant, plant ik rozen,
nu nog kleine knopjes met een licht groen manteltje
Ik zet ze in een patroon, de contouren van een huis,
een villa aan het water
Vanaf een bankje kijk Ik toe dat niemand de grond vertrapt
Dat doe al enkele maanden, elke dag
Met rode kiezelsteentjes heb ik het gebied afgezet,
voor iedereen duidelijk herkenbaar
Op een dauwachtige morgen,
zie ik de eerste groene scheuten
Wat zijn ze krachtig, ze breken moeiteloos,door de zware klei
Zij moeten de bouwpalen worden van mijn nieuwe verblijf
Ik zie al snel de eerste blaadjes aan de nog ielige steeltjes
Met een klein schaartje knip ik ze voorzichtig af,
meng ze met natte klei, de basis van mijn toekomstige muren
Dit mengsel laat ik uitharden en smeer het tussen de steeltjes,
van gedroogde blaadjes maak ik,
vensterbanken en raamkozijnen,
met uitzicht op de rivier
Ik werk door tot de bloemknoppen zichtbaar worden,
zij moeten straks het dak worden,
zodra de bloemen zich openen
Dan is mijn optrekje aan de rivier volmaakt,
gereed om over de drempel te stappen
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
16-04-2025
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
RoosReacties op ‘Rozenvilla’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
