over nacht

O

ik zoek een dak
om donker in te dwalen
een slaaploos bed
een kussen dat me kust
van spons
vannacht zal ik wenen
om alle gedane zaken
en geen enkele keer
om mijn eenzame huid
zonder haar kussen
waar heur hoofd op sliep
de gaten in mijn hoofd
zonder wat ik kende
hoe haar gekreukt gezicht
ineens overstroomde
van lente
hoor de houtblazers roepen
laat het koper schitteren
elke snaar is raak
en overal vibrerende
niet te temmen vogelstemmen

niets meer van dat al
als alles slaapt
zal ik wakker zijn en wenen
tot het licht wordt