vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Wolkenklimmer
Ik sta op één been in de dakgoot
Dat is ook wat een reiger doet aan de slootkant,
loerend op een vis
Ik loer niet, ik train
Voornamelijk op bewolkte dagen
Als ik mijn evenwicht dreig te verliezen,
zoek ik steun bij een voorbijtrekkende wolk
Soms steekt mijn hoofd boven de wolken uit
Dan trek ik me op aan de blauwe hemel,
en ga even op de wolk zitten,
om te kijken naar andere wolken,
licht van kleur, of zelfs donker zwart
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
10-04-2025
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
WolkReacties op ‘Wolkenklimmer’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
