vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Plein in dampen
Het dorpsplein met dorpspomp, onder water,
ontwaakt en begint vanzelf te stromen
Een klein laagje helder water vertekent de vierkante pleintegels,
geeft ze een glanzende uitstraling
Onder een donkere hemel lijkt de wereld op zijn kop te staan
Midden op het plein een ruitvormig zeil,
dat zachtjes meedeint op het stromende water
Op elke hoek een grote koperen kan,
de tuiten naar elkaar gericht
Bij het vallen van de avond worden ze gevuld met kokend water
De opstijgende dampen verenigen zich
midden boven het zeil
stijgen in een draaikolk omhoog,
alsof ze door het uitspansel worden verwacht
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
09-04-2025
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
PleinReacties op ‘Plein in dampen’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
