vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Vergankelijk groen
Langs het water groeien reuzenvarens,
hun bladeren bedekken de hele sloot,
zonnelicht weerkaatsend in felgroene gloed
Je zou over hun kruinen kunnen lopen,
zonder weg te zakken in de diepte
In de herfst verschrompelen ze,
bladeren breken, randen krullen,
hun groene pracht wordt roestbruin goud
Ooit wiegend boven en op het water,
nu zichtbare nerven op een dorre huid
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
09-04-2025
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
VarenReacties op ‘Vergankelijk groen’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
