Lindenbibliotheek
Een lange lindenlaan, aan het eind staat mijn huis,
eens een grote villa, afgebrand,
nu een bescheiden rijtjeshuis, zonder rijtje,
met een grote eiken voordeur, gespaard van de brand
In mijn huis is geen enkel boek te vinden,
maar elke donderdagavond ga ik naar de bibliotheek,
leen er één en neem het mee naar huis
Ik kruip dan met een klein puntig zaklantaarntje onder de dekens,
en lees tot ik in slaap val
's Morgens pak ik een A4-tje en schrijf op wat ik me nog herinner,
met een kleine spijker en hamertje bevestig ik het velletje,
aan een van de lindenbomen,
soms heb ik een ladder nodig
Als ik door mijn laan wandel,
kan ik alle verhalen herlezen
Het is een prachtig gezicht, al die bomen vol wapperende teksten,
mijn lindenboombibliotheek
Soms waait het zo hard, dat woorden losraken,
en door de laan dwarrelen
Ze vinden vanzelf hun weg om een nieuwe kroniek samen te stellen
Zodra de wind gaat liggen,
verzamel ik die vertellingen
plak ze op een nieuw A4-tje,
en timmer ze weer aan de bomen
Een enkele keer neem ik die herschreven verhalen mee naar de bibliotheek,
daar vormen ze een nieuw boek,
leg het voorzichtig in het juiste schap,
zodat anderen er ook van kunnen genieten
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
09-04-2025
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
BibliotheekReacties op ‘Lindenbibliotheek ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
