vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Wachtend op de avond
Mensen staan in lange rijen,
kijken naar luipaarden die duf voor zich uit staren,
of naar een rij duiven, stil op een tak
Anderen vinden rust in een drijvend balkje,
dat de overkant van het water zoekt
Ze komen uit huizen zonder ramen,
voordeuren dicht, met nieuwe sloten
Binnen geen tafels, geen stoelen,
alleen harde banken, ruw en kaal
Daar zitten ze, schouder aan schouder,
starend naar de straat,
wachtend op voorbijgangers,
die naast hen willen zitten,
of wachten simpelweg op de avond,
tot de duisternis hen zacht omhult
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
09-04-2025
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
AvondReacties op ‘Wachtend op de avond’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
