vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Verbondenheid
Pijn dragen in een wereld van verdriet
Nooit aan een ander overdragen,
maar de lasten overnemen,
wegdragen naar de vergeten zee,
waar alle leed verzameld wordt
Op een dag steekt de wind op,
blaast verloren gewaande zeewater hoog in de lucht,
en geeft de zon de kans alle smarten te verwarmen,
waardoor ze vervluchtigen en nimmer terugkeren
Arm in arm lopen vrienden over de boulevard,
blikken gericht op de zee die speelse golfjes op het strand werpt,
onwetend dat het niet de plek is,
waar ze hun zorgen kunnen toevrouwen,
maar aan de zee van verbondenheid waarin ze flaneren
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
09-04-2025
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
PijnReacties op ‘Verbondenheid ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
