vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Strijkvlakje
Langs een wandelpad, een overstroomd beekje,
waarin een achteloos weggegooid lucifertje drijft,
probeert met moeite zijn onverbrande, rode kopje droog te houden,
hopend ooit nog eens ontstoken te worden
Even later glijdt hij door een kort windvlaagje,
op een voorbijdrijvend blaadje van een vrouwenmantel,
waar hij zich tussen de haartjes vastklampt,
zijn kopje er net boven uitstekend
Met moeite trekt hij zich op aan de pluisjes
zodat hij rechtop komt te staan,
het looppad goed kan overzien,
en wacht op een wandelaar of hardloper met een strijkvlakje
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
09-04-2025
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
LuciferReacties op ‘Strijkvlakje’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
