Ongelijkheid

Mijn overjas draagt de regen met zich mee
Elke vezel zuigt zich gretig vol
Wanneer alles verzadigd is,
giet mijn jas, via mouwen en slippers,
overtollig water achter mij op de grond

Eerst kleine plassen, later grotere,
die samenvloeien tot een stroompje,
dat langzaam groeit tot een beekje,
kabbelend eerst, dan steeds wilder

Uit mijn zakken drijven krantenknipsels mee,
even als papieren bootjes, deinend op de golven,
maar uiteindelijk verdwijnen ze,
met woorden over de ongelijkheid in de wereld