vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
De sok
Waar is mijn rechterhelft
Jaren samen opgetrokken,
nu lig ik alleen opgerold in de diepte van een lade,
tussen andere complete sokken,
met diep gewortelde angst voor de wasmachine
Er was een dag dat ik de hele dag gedragen ben,
tijdens een zware boswandeling
Bij elke stap schuurde ik tegen vochtig leer
Ik hield het niet vol, maakte gaten voor meer lucht,
maar bleef dromen van groene weides en veterloze schoenen
Ik kon mijn rechter tweeling niet zien, maar wel voelen,
ook hij had het zwaar,
was in de schoen gaan schuiven,
een groot gat tot gevolg
Hij is uiteindelijk in de vuilnisbak beland
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
09-04-2025
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
SokReacties op ‘De sok’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
