Schaduw

Zij is de schaduw van de wolken,
voelt zich thuis in haar grijze regenpak
Ook beneden voelt ze zich thuis,
als ze een donkere deken over de heuvel legt,
of het evenbeeld van een boom op de grond tekent

Soms verduistert ze een heel plein,
zodat niemand haar schaduw ziet
Soms lost ze helemaal op bij zonneschijn,
die de wolken verdrijft,
en verdwijnt ze in de stilte

Dan omringt de leegte haar,
zonder dat een woord haar bereikt
Ze komt pas tot leven
als de eerste wolkensluiers verschijnen,
en samen drijven tot een grijze zee