De schoen

Hij kent je door en door,
kent elk pad dat je hebt betreden,
soms dof van stof,
soms glimmend bij feestelijkheden

Hij weet welke keuzes je maakt,
of je links- of rechtsaf buigt
Of je over stenen paden loopt of zandwegen kiest,
zelfs als je in een plas stapt

Hoewel de tijd zijn glans heeft ontnomen,
blijft hij je toegewijd
Kon hij spreken,
dan zou hij zijn trouw belijden

Hij denkt aan jouw zorg voor het slapengaan,
de tederheid waarmee jij hem onder je bed schuift,
warm gehouden door ingestopte sokken
Blij is hij bij jouw ontwaken