vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Gebonden vrijheid
Hoe kunnen mijn handen licht zijn,
als mijn voeten zo zwaar voelen
De hele dag heb ik met mijn handen lasten verplaatst,
terwijl het licht de schaduw van mijn gemoed verdreef
Mijn voeten kunnen geen stap meer zetten,
ze zijn aan dezelfde plek gekluisterd
De dagelijkse last drukt hen stevig tegen de aarde,
ik ben vastgebonden, geen stap verder mogelijk
Hoe kan mijn geest vrij zijn,
als mijn hart gevangen blijft
De hele dag zocht mijn geest naar vrijheid,
maar verzachtte slechts de ketenen rond mijn hart
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
09-04-2025
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
VrijheidReacties op ‘Gebonden vrijheid ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
