Bosgeuren

Mijn wollen trui hangt buiten, nog door de regen omarmd
Ik wacht tot de zon zich erover ontfermt
Dan kom ik later terug, als de wolken met de wind meedrijven
De kou kruipt onder mijn huid

Eindelijk de volgende dag ga ik op stap,
een dikke overjas omgeslagen,
mijn trui, droog, in een linnen tasje,
op weg naar het bos, bij de paddestoelen

Ik laat me neer op de vochtige bosgrond,
naast een paddestoel die boven mijn knieën uitsteekt
een kleine schaduw werpend
Met mijn mouw vang ik wapperend bosluchten,
opgeslagen in de wollen holtes

Dat is voor thuis,
als ik in de gelakte rieten leunstoel zit
Mijn trui over de leuning, de mouwen om mijn nek,
ervaar ik opnieuw de rijke geuradem van het paddenstoelenbos,
de heimwee naar dampende bosaarde