Wastonbe

Water klotst zwaar, een blauwe zweem, schuimend
Op zeepbellen afdrukken van moeders vermoeide handen
De geur van zeep golft over de rand,
Als een open parfumfles die zich verspreidt
Mijn hoofd wordt omhuld door warme dampen,
water dat omhoog borrelt, een zachte omhelzing

De ijzeren tobbe, een herinnering aan wat was
Buiten, onder een golfplaten dak vol gaten,
waar regendruppels in de tobbe opspatten,
of zonnestralen kleurrijk sprankelen

Een verbintenis van kracht en schoonheid,
onder de open lucht, zonder grenzen,
toen handenarbeid nog vanzelfsprekend was,
wekelijks gewassen, gedroogd, herhaald